Şebinkarahisar ve Yöresi İnternet Haber Gazetesi

Şebin Medya Yazarlarından Seher Keçe Türker Yazdı

"EFENDİMİZ (S.A.V)'İN ÇOCUK EĞİTİMİNDE KULLANDIĞI METOTLAR

“Hiç bir ana-baba evlâdına iyi bir eğitimden, iyi bir ahlâktan daha değerli miras bırakamaz”
-Hadis-

    Bu gün Efendimizin, çocuk eğitim ve öğretiminde uyguladığı yöntemleri dilimin döndüğünce anlatmaya çalışacağım. Mevlit kandili için yazmıştım ama göndermeği unutmuşum.
    Allah’ın inayetiyle O (s.a.s.), cahilliye döneminde, kızlarını diri diri toprağa gömecek, 1köle gibi satacak kadar katı kalpli insanların bulunduğu bir toplumdan, karıncayı bile incitmeyecek bir toplum çıkarmıştır. İnsanların O’na bağlanmalarının ilim irfanda bu kadar mesafe almalarının, itaat etmelerinin hikmeti neydi? 2O’nun ahlakı Kur’ân ahlakıydı. O, bir muallim olarak gönderilmişti, bir muallimde bulunması gereken bütün vasıfların en üstünü O’ndaydı. O, doğru ve güvenilir olduğu gibi merhametliydi. İnsanlara; çok samimi, sevgi ve şefkatle yaklaşırdı. Onların ihtiyaçlarını giderir, zor zamanlarında yardım ederdi. O, insanlara karşı mütevazı ve müsamahakârdı. Adaletle davranır, insanlar arasında ayrımcılık yapmazdı. Öfkelenip kızmaz, onların hatalarını bağışlardı. Kısacası O, güzel ahlakın zirvesindeydi.
    O’nun, insanları eğitirken takip ettiği ilke ve metotlara örnek olan Rafi’ b. Amr (r.a.)’la ilgili olayını ele alalım;  3Rafi’ b. Amr (r.a.), henüz çocuk yaşında bir sahabedir. Bir gün Medine’de ensardan birinin bahçesindeki hurma ağaçlarını taşlamış, daha sonra bahçe sahibi Râfi’ b. Amr’ı (r.a.) Resulullah’ın huzuruna getirmişti. Efendimizin, onu cezalandırmasını ister gibiydi. Allah Resulü (s.a.s.); “Yavrum! Hurmayı neden taşladın?” diye sordu. Çocuk da, “Karnım açtı, yemek için taşladım” cevabını verdi. Bunun üzerine Peygamber Efendimiz (s.a.s.); “Bir daha hurmaları taşlama, dibine dökülenlerden ye” buyurdular. Sonra çocuğun başını okşadı ve ona şöyle dua etti; “Allahım! Onun karnını doyur.”
     Eğitimin esası, sevgi ve şefkattir. İnsanlığın şefi, bütün insanlara sevgiyle yaklaşarak kucaklıyordu. Peygamberimiz,....

çocuklara karşı daha çok şefkatliydi ve onlara sevgiyle muamele ediyordu. Rafi’ b. Amr (r.a.), yanına suçlu olarak getirilmesine rağmen, O kesinlikle kızmıyor, cezalandırmıyor ve her şeye rağmen şefkatle yaklaşıyordu. Çocuğa “Yavrum” diye hitap ediyor, başını okşuyor, dünyasına girip onu anlamaya çalışıyor ve ona dua ediyordu.
    Rafi’ b. Amr (r.a.) olayında, Kâinatın Efendisi (s.a.s.), çocuğu dinledikten sonra, onun yaptığının bir hata olduğunu ve bunu yapmaması gerektiğini söylüyor ve ikinci seçeneği de belirtiyor: “Hurmaları taşlama ama altına düşenleri yiyebilirsin” diyerek çocuğa karnını doyurabileceği bir yol gösteriyor.
    Kâinatın Efendisi (s.a.s.)’in, yukarıda bahsedilen olayda, Rafi’ b. Amr’ın başını okşaması, çok şey ifade etmektedir. Suçlu olarak karşısına getirilen çocuk, korku içerisindedir ve kendisine verilecek cezayı beklemektedir. Böyle bir durumda, çocuğun başını okşama, ona sevgisini ifade etmenin yanında, “korkma, ben senin yanındayım, seni koruyacağım,” anlamı da taşımaktadır. Böylece çocuk, ....."

Yazının Devamını Okumak İçin Tıklayınız